dermatofitoza u świnki morskiej

Dermatofitoza świnek morskich

Czynnikiem dla grzybicy skóry będą grzyby Trichophyton mentagrophytes, bądź też Microsporum spp. Pierwotnym źródłem zakażenia są chore zwierzęta. W mniejszym stopniu bezobjawowi nosiciele i ozdrowieńcy. Wtórnym źródłem będzie środowisko, w którym zwierzak przebywa, a także wspólny sprzęt jaki będzie używany do pielęgnacji.

Grzyby występują na łupieżu, martwym naskórku czy ściółce. Wektorem choroby mogą być także inne gatunki zwierząt ale również człowiek, czynniki predysponujące to stres, złe warunki, niedożywienie, inne równolegle występujące choroby.. W zależności od sprawności układu odpornościowego danego osobnika przebieg choroby a także objawy kliniczne mogą być inne. Przebieg bez objawów będzie świadczyć o tym, że zdolności obronne organizmu są wysokie. Taka świnka dobrze się czuje, jednak będzie dla innych osobników zagrożeniem. W przebiegu miejscowym proces chorobowy obejmować będzie skórę oraz jej wytwory.

Na początku zmiany pojawiają się na nosie a potem w okolicy oczu, uszu, warg, obwodowych częściach kończyn. Rzadziej choroba idzie w kierunku grzbietu a także innych części ciała. Na początku pojawiają się okrągłe oraz owale wyłysienia, które będą się rozprzestrzeniać aż mają również nieregularny kształt. Skóra w obrębie świeżych ognisk będzie czerwona, w starszych zmianach objawy są na obrzeżu. Skóra będzie również pogrubiona. Choroba może ale nie musi przebiegać ze świądem. Najczęściej wynika on z wtórnych zakażeń bakteryjnych co powoduje uszkodzenie skóry, pojawienie się krost, ropni i strupów.

Najgroźniejsza forma dermatofity to postać uogólniona, w przebiegu której dojdzie do złamania bariery skórnej, zostają atakowane narządy wewnętrzne a w ich wyniku uszkodzenia może dojść do śmierci chorego zwierzątka. Postać uogólniona występuje rzadko i może dotyczyć osłabionych osobników.

Leczenie skóry świnki morskiej

Rozpoznanie grzybicy będzie się opierać na badaniu skóry i zeskrobin z występujących zmian. Ważna będzie także analiza objawów klinicznych, ponieważ zarodniki grzybów mogą występować na skórze. Ponadto przeprowadza się także hodowle na odpowiednim podłożu, dzięki temu będzie można dokonać odpowiedniego badania i sprawdzić czy ten problem w danym przypadku ma miejsce.

Leczenie

Leczenie grzybicy można dzielić na miejsce oraz ogólne. Najlepsze efekty będzie można uzyskiwać, jeśli połączy się te dwa typy. Miejscowo wykorzystuje się specjalne preparaty przeciwgrzybicze. Stosować można kąpiele oraz pędzlowanie tych miejsc, które są chorobowo zmienione. Wspomagająco można stosować szampony z dodatkiem chlorheksydyny, która będzie działać odkażająco. Szampon można na jakiś czas zostawić na skórze zanim dojdzie do jego spłukania. Leczenia nie stosuje się na własną rękę, ponieważ sami nie będziemy w stanie w odpowiedni sposób dobrać dawki, która będzie odpowiednia dla naszego zwierzaka i można nawet zrobić mu krzywdę.

Zapobieganie

Aby zapobiegać rozwojowi choroby i jej rozprzestrzenianiu należy izolować chore zwierzaki, odkażać środowisko przebywania zwierząt, wybierać odpowiednie żywienie i zapewniać warunki, które będą ograniczać wpływ stresu.