mykoplazma u szczurów

Mykoplazma u szczurów

Mykoplazma to choroba, która wywoływana jest przez bakterie Mycoplasma pulmonis. Szacuje się, że nawet około 90% szczurów kupowanych w sklepach zoologicznych jest zakażonych tą bakterią. To choroba, która mimo takiego przekonania atakuje nie tylko drogi oddechowe, ale może atakować również wiele innych narządów.

Duży odsetek szczurów to nosiciele tej choroby, jednak tylko u połowy pojawiają się objawy. Rozwojowi zakażenia sprzyjać będą czynniki, które mogą powodować spadek odporności a także zła higiena, złe żywienie. W związku z tym, że chorują osobniki młode objawy rozwijają się kilka dni po zakupie zwierząt.

Choroba szerzy się przede wszystkim przez kontakt bezpośredni. Szczurki są trzymane często po kilka w jednej klatce więc przeniesienie infekcji z chorego zwierzaka na drugiego zdrowego nie będzie trudne. Inny sposób zakażenia to również droga wewnątrzmaciczna oraz płciowa. Objawy kliniczne dotyczyć mogą jednego albo wielu układów w organizmie. Mykoplazmy upośledzają mechanizm samooczyszczenia dróg oddechowych atakując nabłonek rzęskowy i tworzą tak śluz. To ułatwia kolonizację innym drobnoustrojom, dlatego częste są infekcje mieszane.

Objawy ze strony układu oddechowego:

Problem z wyciekami z nosa, charakterystyczny świst i gruchanie, kichanie, kaszel, duszności, pozycja mostkowa, brak apetytu, osowiałość.

Objawy okulistyczne

Intensywna wydzielenia porfiryn z gruczołów Hardera, czerwone łzy, czerwone zabarwienie sierści wokoło oczu, nozdrzy a także na przednich kończynach, jedno albo obustronne zapalenie spojówek, które połączone będzie z obrzękiem, zaczerwienieniem, mrużeniem oczu, świąd, co prowadzić może do uszkodzenia czy perforacji rogówki.

Infekcje szczurów domowych

Objawy laryngologiczne

Zapalenie ucha środkowego, które będzie powiązane z przechyleniem głowy, zapalenie ucha wewnętrznego połączone z posmutnienie, brakiem apetytu, oczopląsem i skrętem szyi.

Objawy ze strony układu rozrodczego:

Infekcje mogą być bezobjawowe, mniejsza liczebność miotu, niepłodność, obumieranie zarodków, zapalenie macicy, zapalenie jajników, jajowodów.

Rozpoznanie zwykle stawiane jest na podstawie pojawiających się objawów klinicznych. Mimo podobieństwa tych objawów do innych zakażeń z powodu nosicielstwa z dużym prawdopodobieństwem można przypuszczać, że infekcja jest powiązana właśnie z mykoplazmą. W badaniach wykorzystywać można test PCR, badanie RTG klatki piersiowej, badanie krwi. Izolacja bakterii na podłożach bakteriologicznych będzie bardzo trudna, ponieważ mikoplazmy mają duże wymagania. Z tego powodu łatw3o otrzymać wynik, który będzie fałszywie ujemny.

Leczenie będzie się opierać na długotrwałej antybiotykoterapii, lekach wspomagających powrót do zdrowia, osłonowych i zapewnianiu odpowiednich warunków zoohigienicznych. Antybiotykiem pierwszego rzutu będzie enrofloksacyna. Obecnie jest ona używana przy pierwszym epizodzie choroby, przy braku efektu czy nawrotach trzeba będzie myśleć o stosowaniu innych środków. Czasami może być również tak, że będzie się trzeba zdecydować na zabieg. Leczenie jest raczej długotrwałe i niestety nie zawsze przynosi odpowiedni efekt. Występują również często nawroty zwierzątka z czasem wymagają leczenia permanentnego.